تتو طراحی کنید، نه فقط یک تصویر
تصویری که روی صفحه خوب باشد خودبه‌خود تتوی خوبی نیست. تتو روی سطحی منحنی و متحرک می‌نشیند، از چند قدمی دیده می‌شود و جوهرش در گذر سال‌ها کمی پخش می‌شود. طراحی خوب تتو همهٔ این‌ها را لحاظ می‌کند: طرح کلی روشن، فضای کافی میان خطوط، کنتراستی که هنوز در اندازهٔ واقعی خوانده می‌شود و شکلی که با بخش بدنی که روی آن نشسته هم‌مسیر است.
استودیو این تصمیم‌ها را در فرمی مستقیم می‌گذارد. اول سوژه را بنویسید، بعد اگر می‌دانید چه می‌خواهید سبک، محل تتو و رنگ را انتخاب کنید. اندازهٔ تقریبی را برای هدایت طرح اضافه کنید و برای نام‌ها یا تاریخ‌هایی که نباید تغییر کنند از نوشتهٔ دقیق استفاده کنید. این ترجیحات یک مرجع تصویری را هدایت می‌کنند؛ تتوآرتیست شما همچنان ضخامت خط و فاصله‌گذاری آن را برای پوست تنظیم می‌کند.
پنج تصمیم پشت هر طراحی تتو
هنرمندان معمولاً در مشاوره همین پرسش‌ها را می‌پیمایند. جاانداختن زودهنگامشان بعداً شما را از یک بازطراحی نجات می‌دهد:
- سوژه و معنا — چه چیزی باید قابل تشخیص بماند و این اثر برای چیست.
- سبک — از فاین‌لاین و مینیمال تا سنتی، ژاپنی یا بلک‌ورک؛ MyInk 10 سبک دارد و هر سبک صفحهٔ گالری خودش را دارد.
- محل تتو و جریان — طرح ساعد بلند و باریک است، طرح سینه پهن است، طرح مچ کوچک است و اغلب از زاویهٔ شما وارونه دیده می‌شود.
- اندازه و جزئیات — تتوهای کوچک به شکل‌های پررنگ و ساده نیاز دارند؛ جزئیات ظریف و نوشتهٔ کوچک به فضا نیاز دارند.
- رنگی یا مشکی و خاکستری — رنگ هم تغییر می‌دهد که طرح چطور در گذر زمان می‌ماند و هم اینکه چقدر از آن را خواهید خواست ترمیم کنید.
ابزار با هر تصمیم چطور برخورد می‌کند
استودیو در کنار فرم نمونه‌های واقعی نشان می‌دهد و برای سبک از انتخاب تصویر استفاده می‌کند. محل تتو یک فهرست بازشدنی است؛ اندازهٔ تقریبی یک یادداشت متنی کوتاه. رنگ یک انتخاب واحد است. بخش «متن و جزئیات» را فقط وقتی باز کنید که به معنا، نوشتهٔ دقیق، چیزهایی که باید حذف شوند یا حال‌وهوا نیاز دارید. ترجیح خالی باز می‌ماند و نه گفت‌وگویی راه می‌اندازد و نه صفحهٔ تأیید را نشان می‌دهد.
وقتی دکمهٔ ساخت را می‌زنید، دکمه هزینهٔ نوبت را نشان می‌دهد و 4 مسیر طراحی کنار هم می‌رسند. آن‌ها در ترکیب‌بندی و نمادگرایی تفاوت دارند، پس در حال انتخاب ایدهٔ طرح هستید، نه نسخهٔ رنگی دیگری از همان طرح. از آن‌جا می‌توانید از مورد دلخواه شاخه‌های تازه بسازید، آن را یک‌جا پرداخت کنید، یا یک ناحیه — یک دست، یک گلبرگ، یک سطر نوشته — را دور بزنید و تغییر را توصیف کنید.
طرح‌هایی که در ده سال هنوز خوب دیده می‌شوند
خط‌ها با گذر زمان نرم و پخش می‌شوند، به‌ویژه روی دست‌ها، پاها و نواحی که آفتاب زیادی می‌بینند. طرح‌هایی با خطوط دور روشن، فضای باز و جزئیات ریز کمتر معمولاً شکل خود را بهتر از طرح‌های متراکم و ظریف نگه می‌دارند. اگر فاین‌لاین یا جزئیات میکرو شما را می‌کشد، اندازهٔ کار را کمی بزرگ‌تر کنید یا ساده‌ترش کنید.
پیش از رزرو، مراحل تصویریِ شبیه‌ساز رایگان تغییرات در گذر زمان و پیش‌نمایش روی بدن با عکس بدن را مقایسه کنید. از تتوآرتیستتان بخواهید اندازهٔ واقعی و اینکه کدام جزئیات ساده شوند را تأیید کند؛ این تصاویر ظاهر آیندهٔ پوست شما را پیش‌بینی نمی‌کنند.
بردن طرحتان نزد تتوآرتیست
مسیر را با خود ببرید، نه دستور. توضیحات رایگان برای تتوآرتیست سبک، اندازه، محل و پرسش‌هایی که باید بپرسید را توضیح می‌دهد؛ برگهٔ مرجع قابل چاپ تتوآرتیست (۱ امتیاز) طرح را همراه همین یادداشت‌ها چاپ می‌کند. بیشتر تتوآرتیست‌ها طرح را با دست خودشان بازطراحی می‌کنند — این نشانهٔ خوبی است، نه مشکل.
اگر طرحی از تتوی شخص دیگری آمده، از آن برای توضیح یک مسیر استفاده کنید نه برای کپی‌کردنش. تتوآرتیستتان می‌تواند کمکتان کند آن را متعلق به خودتان کنید.
